Tuig of halsband voor een Parson die trekt

Wit-bruine Jack Russell Terriër met een blauw tuig, staand op een parkpad — Jack Russell met een tuig voor de wandeling. — Miyagawa · CC BY-SA 3.0 — Wikimedia Commons

Voor een Parson die trekt, wint een tuig het van een halsband: de trekkracht komt op de borst terecht in plaats van op de keel. Een Y-tuig voor een Parson Russell laat de schouders vrij en werkt even goed tijdens een wandeling als tijdens het lopen. De platte halsband houdt twee taken: het naamplaatje dragen en rustige wandelingen met een hond die al aan een losse lijn loopt.

De keel van een terriër die vertrekt

Een Parson die een konijn ziet, schiet weg als een veer. Aan een lijn aan de hals komt al die kracht op de luchtpijp en de nekwervels: hoesten, kokhalzen, een hond die zichzelf half wurgt en tien meter verder opnieuw begint. Een platte halsband is op zich niet gevaarlijk, hij past gewoon slecht bij een hond die trekt.

Slipkettingen zonder stop en prikhalsbanden zijn een ander verhaal: ze doen pijn in plaats van iets aan te leren. Ook een tuig haalt het trekken niet weg, het maakt het draaglijk zolang je werkt aan de basis: wandelen aan een losse lijn en goed terugroepen, de enige echte oplossingen.

Y, H of een band over de borst

Y-model: een band loopt van de hals tussen de voorpoten naar de buik. De schouder beweegt vrij en de druk verdeelt zich over het borstbeen. Het meest veelzijdige model.
H-model: twee lussen, rond de hals en rond de borst, verbonden door een band over de rug. Goed verstelbaar en stevig, iets trager om aan te trekken.
Noors model: één horizontale band over de borst, voor de schouders. Makkelijk aan te doen, maar het kan de schouder hinderen zodra de hond versnelt.

Twee varianten zijn het vermelden waard. Een model met een ring op de borst draait de hond naar je toe als hij trekt: handig tijdens de training, nutteloos om te lopen. Een model met een derde band achter de ribben voorkomt dat de hond achteruit wegglipt; voor een Parson die al geleerd heeft om zich achterwaarts te bevrijden, is dat vaak het enige dat houdt.

De maat nemen: borst en hals

Meet met een lintmeter de borstomtrek op het breedste punt, net achter de voorpoten, en daarna de halsomtrek aan de basis, waar de hals in de schouders overgaat. Een schofthoogte van 33 tot 36 cm zegt weinig over de borstkas: bij dezelfde hoogte draagt een gespierde reu een andere maat dan een slanke teef. Maattabellen op basis van gewicht zijn om dezelfde reden misleidend.

Goed afgesteld schuif je twee platte vingers onder elke band. Kijk na een kwartier wandelen onder de oksels: roodheid of gebroken haar wijst op een band die te dicht bij de elleboog zit. Voor een pup volstaat een goedkoop, verstelbaar model tot 10 à 12 maanden; hij groeit er zeker één keer uit.

Lopen met een terriër van 7 kilo

Voor canicross, bikejoring of trail is een trektuig langer: het loopt door tot aan de staartbasis en verdeelt de inspanning over het hele lichaam. Je combineert het met een heupgordel en een lijn met schokdemper die de rukken opvangt. Een Parson trekt niet als een husky; hij loopt vaak naast je, met korte versnellingen, en een kort Y-model past hem prima. Om te lopen kies ik zelf voor dat korte model, dat niet flappert rond een klein lijf.

Kies materiaal dat snel droogt, want Belgische wandelingen zijn zelden droog, vlakke naden onder de buik en reflecterende stroken voor de winteravonden. Is je hond ruwharig, dan voorkomt een gladde voering klitten.

Naamplaatje, sleeplijn en leiband

Een chip en de registratie in DogID zijn verplicht, maar wie je hond vindt, kan de chip niet lezen. Een naamplaatje met je gsm-nummer aan de platte halsband brengt hem vaak sneller thuis. Wat de leiband betreft: 1,5 tot 2 meter volstaat in de stad, een sleeplijn van 5 tot 10 meter is handig om in het bos op afstand te trainen. Een rollijn laat je beter liggen bij een terriër: het koord verbrandt je vingers, hij leert dat er altijd spanning op de lijn staat en houdt een hond in volle vaart niet tegen.

Vier aankopen die in de kast belanden

Het model dat op gewicht werd gekocht zonder de borst te meten: te ruim, en de Parson staat er in drie seconden naast.
Het tuig dat dag en nacht blijft zitten: schuren, vervilte vacht, geïrriteerde huid.
De lijn aan de halsband vastmaken terwijl de hond een tuig draagt: alle trekkracht komt weer op de nek.
Het sluitstuk van hard plastic onder de borst dat breekt bij de eerste sprong over een gracht.

Nog een praktisch detail: hang alles bij de deur, naast de zak hondenbrokken. Een Parson leert razendsnel dat het geluid van de gesp een wandeling aankondigt, en gaat vanzelf zitten om het aan te trekken.

admin

Veelgestelde vragen

Tuig of halsband voor een terriër die trekt?

Een tuig, omdat de trekkracht op het borstbeen komt in plaats van op de keel. De halsband blijft nuttig voor het naamplaatje en voor een hond die niet trekt. Geen van beide lost het trekken op: dat doet alleen training aan een losse lijn.

Welke maat tuig heeft een Parson Russell?

Dat hangt af van de borstomtrek, gemeten net achter de voorpoten, en niet van het gewicht of de hoogte. Bij de meeste fabrikanten valt een volwassen Parson in maat S of M. Twijfel je tussen twee maten, neem dan de kleinste als de banden ver genoeg verstellen.

Welk tuig voor canicross met een kleine hond?

Een lang trektuig dat tot aan de staartbasis loopt, of een kort Y-model voor een hond die vooral naast je loopt. Combineer het met een heupgordel en een lijn met schokdemper. Modellen met een ring op de borst zijn niet geschikt om mee te lopen.